Pirates of the Cartamatrix!


Οι Πειρατές της Καρταμητρικής!

Όλοι ξέρουμε τι είναι η μητρική κάρτα έτσι;  Αλλιώς motherboard στα ελληνικά. Αν όμως θέλουμε να κυριολεκτούμε, η μήτρα μεταφράζεται ως matrix. H εισαγωγή αυτή ήταν αναγκαία διότι παρόλο που διανύουμε το σωτήριων έτος 2012, σίγουρα θα υπάρχει κόσμος που σκαλώνει με την ορολογία αυτή και επίσης ήθελα να κάνω σαφές και το λογοπαίγνιο του τίτλου (τώρα που τον ξαναδιαβάζω λίγο μούφα μου φαίνεται αλλα οκ)!

Η μητρική, λοιπόν, είναι το κεντρικό βασικό τυπωμένο ηλεκτρονικό κύκλωμα ενός υπολογιστή.  Για όσους δεν έχουν καταλάβει ακόμα, θα μιλήσω για  ψηφιακή πειρατεία. Μιας που ασχολούμαστε με την μουσική πλευρά της τέχνης, θα συγκεντρωθώ στη μουσική πειρατεία και κατά πόσο το κατέβασμα (downloading) βλάπτει ή όχι την μουσική μας.  Δεν θα θίξω θέματα τύπου ποιος την έχει ποιο μεγάλη (…τη συλλογή του) και ποιος είναι πιο αληθινός και πιστός μουσικόφιλος (αυτος που συλλέγει  mp3, CD ή  βινύλιο) ή αν είναι ηθικό ή νόμιμο το κατέβασμα.  Ο καθένας  κάνει ότι νομίζει σε αυτούς τους τομείς με γνώμονα την συνείδησή του και την τσέπη του και πορεύεται ανάλογα, υπομένοντας βέβαια τις συνέπειες των πράξεών του-είτε αυτές είναι μακροπρόθεσμες, είτε βραχυπρόθεσμες.

Η νομοθεσία της θεμιτής χρήσης (fair use doctrine) επιτρέπει την χρήση υλικού με πνευματικά δικαιώματα (copyrights ©) χωρίς να απαιτείται κάποια άδεια ή κάποιο χρηματικό αντίτιμο για περιπτώσεις κριτικής, σχολιασμών, δημοσιογραφίας, εκπαίδευσης και έρευνας. Οι παράγοντες που καθορίζουν την θεμιτή χρήση είναι:

  1. O σκοπός και ο λόγος της χρήσης (για εμπορικούς σκοπούς δεν θεωρείται θεμιτή χρήση).
  2. Η φύση του έργου που διακατέχεται απο πνευματικά δικαιώματα (η χρήση τoυ δημιουργικού έργου κάποιου άλλου είναι πολύ δύσκολο να θεωρηθεί θεμιτή) .
  3. Η ποσότητα και η σημαντικότητα του χρησιμοποιούμενου δείγματος.
  4. Το αντίκτυπο αυτής της χρήσης στην αγορά.

Πατώντας πάνω σε αυτούς τους παράγοντες, τα δικαστήρια βγάζουν αποφάσεις. Τα κινηματογραφικά Universal Studios μήνυσαν την Sony επειδή μερικοί  έγραφαν με το video-recorder τους ταινίες από την τηλεόραση. Η Sony την έβγαλε καθαρή. Μετά η Sega μήνυσε την εταιρεία Accolade επειδή αυτή πουλούσε παιχνίδια που ήταν συμβατά με τις συσκευές της Sega. H Sega τον ήπιε. Τα ίδια ήπιε και η Atari από την Nintendo (reverse engineering το λένε).

Και τώρα μπαίνουμε στο ψητό, το πρώτο ρεσάλτο των πειρατών της Καρταμητρικής στην μουσική βιομηχανία….νταν νταν νταντααααν…Κυρίες και κύριοι και αγαπητά μου παιδιά, put your hands together γιατί έχω την τιμή να σας ξαναπαρουσιάσω την υπόθεση Νapster. Πολλοί πίστεψαν ότι με το Νapster θα ερχόταν το τέλος των πνευματικών δικαιωμάτων, αλλά οι αγορές είχαν αντίθετη άποψη. Θα αφήσει η αγορά να κινούνται ελεύθερα τα προϊόντα? Όχι φυσικά. Γενικά, υπάρχει περίπτωση η αγορά να αφήσει κάτι ελεύθερο και μη-περιορισμένο? Όχι φυσικά. Μετά από πολύ βαβούρα και επειδή δεν  έβγαινε άκρη με τους 3 πρώτους παράγοντες της θεμιτής χρήσης, οι δισκογραφικές πάτησαν στον τέταρτο παράγοντα κυρίως, ότι δηλαδή μειώνονται τα κέρδη των καλλιτεχνών και των δισκογραφικών εταιρειών. Ποια κέρδη καλλιτεχνών…που αν όλοι βγάζουν όσα ο Matt Heafy των Trivium (1.31$) γάμηκέ τα και άφηκέ τα!  Oπως τα λέει πολύ καλά και ο φίλτατος μουσικός παραγωγός  Christian Cambas (Greece’s greatest dance music export) που ζεί τη φάση απο μέσα, “…artists fail to talk about the money they (rightfully) make from merchandise (many times tax-free), sponsorships and other corporate tie-ins (which today are not that hard to achieve for a band/artist of any level), endorsements and all those things which sustain us artists APART from record/song sales, royalties of which most bands never see anyway. There is more to the music business than the recording industry and we all have other things to deal with besides piracy”.

Πάμε λίγο στις πωλήσεις στην Αμερική (μεγαλύτερη αγορά) όπου την δεκαετία του ’90 όλοι οι δείκτες αυξάνονταν συνεχώς. Το 1999-2000 που έσκασε το Νapster, oι πωλήσεις έπεσαν 1.5%. Κα-κα-κάουβ! Τα singles έπεσαν 46%, όμως οι πωλήσεις album ανέβηκαν 2.5%. Καταλαβαίνετε τι γίνεται τώρα; H εφήμερη μουσική τύπου pop, r’n’b, house-κια, ραδιοφωνικο ροκ κτλ. έτρωγε απανωτές κατραπακιές από το Napster. Η υπόθεση Napster ανέδειξε την καλλιτεχνική και πολιτισμική ένδεια μέρους της κοινωνίας που θέλουν να λέγονται  δημιουργοί, μουσικοί, καλλιτέχνες, στιχουργοί κτλ  και την λαμογιότητα αυτών  που κινούν τα νήματα πίσω από τις μουσικές αγορές. Η λατρεία του εφήμερου και το light style κατέρρεε. Από την άλλη, όποιος καλλιτέχνης είχε κάτι να πει ως δια για μαγείας μπορούσε να ακούσει  τη μουσική του σε γωνιές του πλανήτη που δεν είχε άλλοτε φανταστεί και οι  πωλήσεις των album του αυξάνονταν.  Αυτό το κατάλαβε πρώτη η Ελβετική κυβέρνηση και πρόσφατα άλλαξε την νομοθεσία της επιτρέποντας το κατέβασμα μουσικής, εφόσον αποδείχθηκε ότι τελικά αυξάνονται οι πωλήσεις (δες και σχετικό άρθρο στο Rocking.gr)

Και επιτέλους πρέπει το σύστημα των αγορών να αποδεχθεί το γεγονός ότι για κάθε 40ρη βολεμένο, παμπλουτο γκουρού του προγραμματισμού, που δουλεύει στις πολυεθνικές και μηχανεύεται μεθόδους ελέγχου, αντιστοιχούν εκατοντάδες χιλιάδες 15χρονα που θα του σπάσουν και θα του χακάρουν το λογισμικό.  Είναι μάταιο. Κανείς δεν μπορεί να σταματήσει την εξέλιξη.

Όσοι διακινούν μουσική στο διαδίκτυο είναι άτομα που γουστάρουν μουσική και αποτελούν πιθανούς αγοραστές. Αν έβρισκε τρόπο η μουσική βιομηχανία να τους ικανοποιήσει θα ήμασταν όλοι ευχαριστημένοι.  Για να γίνει αυτό θα πρέπει πρώτα να κατανοήσει ότι το να μοιράζεσαι πληροφορίες δεν είναι μέρος μόνο της κουλτούρας του διαδικτύου, αλλά και της ανθρώπινης καθημερινότητας. Είμαστε κοινωνικά όντα, ζούμε σε κοινωνίες, έχουμε ανάγκη ο ένας τον άλλο, έχουμε ανάγκη να μοιραζόμαστε. Οτιδήποτε πάει κόντρα στη φύση και την ζωή,  αργά ή γρήγορα θα βρεθεί under the guillotine!

Τι προτείνουμε?

  1. Η τιμή ενός αλμπουμ να πέσει τόσο ώστε να μην αξίζει να μπεις στη διαδικασία να το κατεβάσεις.
  2.  Σκέψου πριν πράξεις. Καλό το downloading, στο αρθρο μέχρι τώρα αυτό λέγαμε….αλλά κάθε τι που το παρατραβάς και το παρακάνεις οδηγεί σε διάλυση των ισορροπιών. Εσύ που λες οτι αγαπάς μια μπάντα και γουστάρεις τη μουσική της, πριν αποθηκεύσεις το album δίπλα απο το φάκελλο με τις τσόντες, σκέψου λίγο. Πες, οκ μπορεί να κατέβασα τσαμπέ το άλμπουμ επειδή τώρα δεν έχω μια, αλλά θα κάνω οικονομία και παώ στη συναυλία τους τον άλλο μήνα που θα έρθουν ή θα τσιμπήσω το μπλουζάκι τους γιατί με εκφράζουν, είναι καλοί, αξίζουν τα λεφτά μου. Διατήρησε την ισορροπία. Δεν γίνεται μόνο να παίρνεις. Πρέπει και να δίνεις.

Το be continued…

Advertisements

About themistoklas

music fishing catamaran
This entry was posted in Local Band reviews and tagged , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.